कांग्रेस पृष्ठभूमिका १५, एमाले १० र माओवादी पृष्ठभूमिका ४ जना जिल्ला अध्यक्ष बन्न सफल

काठमाडौं— राष्ट्रिय स्वतन्त्र पार्टी (रास्वपा) को संगठन विस्तारसँगै एउटा रोचक राजनीतिक प्रवृत्ति देखिएको छ। पार्टीले हालसम्म ६२ जिल्लामा अधिवेशन सम्पन्न गर्दा निर्वाचित भएका धेरै जिल्ला सभापतिहरू भने रास्वपाका पुराना कार्यकर्ता होइनन्, बरु नेपाली कांग्रेस, नेकपा एमाले, माओवादी केन्द्र, एकीकृत समाजवादी तथा अन्य दलको राजनीतिक पृष्ठभूमिबाट आएका व्यक्तिहरू छन्।

रास्वपाले आफूलाई वैकल्पिक राजनीतिक शक्तिका रूपमा प्रस्तुत गरिरहँदा जिल्ला नेतृत्वमा भने परम्परागत दलका पूर्वनेता र समर्थकहरूको प्रभाव बलियो देखिएको छ। कतिपय जिल्लामा त पूर्वकांग्रेस नेताबीच नै रास्वपाको नेतृत्वका लागि प्रतिस्पर्धा भएको थियो।

पूर्वकांग्रेस नेताहरूको बलियो उपस्थिति

रास्वपाका जिल्ला सभापतिमध्ये सबैभन्दा ठूलो समूह नेपाली कांग्रेसको पृष्ठभूमिबाट आएको देखिन्छ।

तनहुँ : कांग्रेसका दुई पूर्वनेताबीच प्रतिस्पर्धा

तनहुँमा दुई पटक कांग्रेस जिल्ला सचिव भइसकेका विश्वनाथ बाँस्तोला जिल्ला सभापतिमा निर्वाचित भए। उनले कांग्रेसकै पूर्व प्रशिक्षण विभाग सदस्य डा. शेषरमण न्यौपानेलाई पराजित गरेका थिए।

डा. स्वर्णिम वाग्ले कांग्रेस छाडेर रास्वपाबाट उपनिर्वाचन लड्दा बाँस्तोला पनि रास्वपामा प्रवेश गरेका थिए। यसरी तनहुँमा रास्वपाको नेतृत्वका लागि मुख्य प्रतिस्पर्धा नै पूर्वकांग्रेस नेताहरूबीच भयो।

नवलपुर : कांग्रेसको कार्यालय राख्ने नेता रास्वपा सभापति

नवलपुरमा निर्वाचित दोमनबहादुर भण्डारी विगतमा कांग्रेसका नगर सभापति थिए। रोचक कुरा के भने, आफ्नै घरमा पाँच वर्षसम्म कांग्रेसको पार्टी कार्यालय सञ्चालन गरेका भण्डारी रास्वपा प्रवेश गरेको एक वर्ष नपुग्दै जिल्ला सभापति बने।

उनले कांग्रेसकै महासमिति सदस्य भइसकेका गोकुल सापकोटालाई हराएका थिए।

प्युठान : दुवै उम्मेदवार कांग्रेस पृष्ठभूमिका

प्युठानमा सभापति बनेका विकास पोखरेल र पराजित बमबहादुर सुनार दुवै कांग्रेसबाट आएका नेता थिए। पोखरेल तीन वर्षदेखि रास्वपामा सक्रिय थिए भने सुनार केही महिनाअघि मात्र कांग्रेस छाडेर आएका थिए।

अन्य कांग्रेस पृष्ठभूमिका जिल्ला सभापति

रास्वपाको नेतृत्वमा पुगेका कांग्रेस पृष्ठभूमिका अन्य प्रमुख व्यक्तिहरू:

• दिनेशकुमार महत – इलाम (पूर्व प्रेस युनियन आबद्ध)
• प्रकाश गुरुङ – पाँचथर (पूर्व फिदिम नगर सभापति, कांग्रेसबाट वडाध्यक्ष)
• चित्रकुमार कार्की – उदयपुर
• वसन्त भट्ट – रसुवा
• रुक्मांगत भण्डारी (विश्वास) – स्याङ्जा
• महेन्द्रप्रसाद चापागाईं उपाध्याय – रुपन्देही
• सीता पराजुली – अर्घाखाँची (पूर्व नेविसंघ र महिला संघ नेतृ)
• रमेश सापकोटा – सुर्खेत (पूर्व कांग्रेस सचिव तथा सभापति)
• प्रेमबहादुर केसी – कालीकोट
• लक्ष्मण ऐडी – हुम्ला
• महेश सिंह – जाजरकोट (पूर्व कांग्रेस नगरपालिका सचिव)
• नवराज जैशी – बाजुरा (पूर्व गाउँपालिका अध्यक्ष)
• सुरेन्द्र अवस्थी – डडेलधुरा (कांग्रेस निकट पारिवारिक पृष्ठभूमि)
• कविन्द्र ठगुन्ना – कैलाली
• राजेशसिंह सामन्त – दार्चुला (पूर्व कांग्रेस तथा शिक्षक संघ आबद्ध)

एमाले र माओवादीबाट आएका नेताहरू पनि नेतृत्वमा

रास्वपाको जिल्ला नेतृत्वमा कम्युनिस्ट पृष्ठभूमिका नेताहरूको उपस्थिति पनि उल्लेखनीय छ।

एमाले पृष्ठभूमिका सभापति

• ओम भण्डारी – झापा
• दिनेश बस्नेत – दोलखा
• यदुनाथ अधिकारी – कास्की (एमाले, माओवादी र एकीकृत समाजवादी हुँदै रास्वपा)
• पुनम शर्मा – बागलुङ
• सुवर्ण रोकाहा क्षेत्री – गोरखा
• अशोक सापकोटा – लमजुङ
• हरि श्रेष्ठ – गुल्मी
• विवेककुमार श्रेष्ठ – बाँके
• प्रकाश नेपाली – सल्यान (एमाले हुँदै एकीकृत समाजवादी)
• पदम विष्ट – कञ्चनपुर

माओवादी पृष्ठभूमिका सभापति

• भुवन थापा – धनकुटा
• द्रोण खड्का – रुकुम पश्चिम
• मकरबहादुर भण्डारी – जुम्ला (एमाले र माओवादी विचारधारासँग निकट)
• बखतबहादुर भण्डारी – दैलेख (कांग्रेसबाट माओवादी हुँदै रास्वपा)

रास्वपामा देखिएको नयाँ प्रवृत्ति

जिल्ला अधिवेशनको परिणामले एउटा स्पष्ट सन्देश दिएको छ—रास्वपाले नयाँ मतदाता र नयाँ राजनीतिक भाष्य निर्माण गरे पनि संगठनको नेतृत्व तहमा भने पुराना दलका अनुभवी कार्यकर्ता र नेताहरूको प्रभाव बलियो छ।

विशेषगरी कांग्रेसबाट असन्तुष्ट भएका स्थानीय नेता, टिकट नपाएका आकांक्षी, पूर्वपदाधिकारी तथा एमाले–माओवादीका स्थानीय तहका प्रभावशाली व्यक्तिहरू रास्वपामा प्रवेश गरेर नेतृत्व तहसम्म पुगेका छन्।

यसले रास्वपाको संगठन विस्तारलाई गति दिएको देखिए पनि आलोचकहरूले भने यसलाई “पुराना दलका अनुहारहरूको नयाँ पार्टीमा पुनर्स्थापना” का रूपमा व्याख्या गरिरहेका छन्। अर्कोतर्फ रास्वपाले भने अनुभवी राजनीतिक कार्यकर्ताको आगमनलाई संगठन सुदृढीकरणको अवसरका रूपमा लिएको छ।

एक नजर : कुन दलबाट कति प्रभाव?

रास्वपाको जिल्ला नेतृत्वमा सबैभन्दा ठूलो प्रभाव कांग्रेस पृष्ठभूमिका नेताहरूको देखिएको छ। त्यसपछि एमाले र माओवादी पृष्ठभूमिका नेताहरू छन्। यसले रास्वपाको संगठन विस्तार केवल नयाँ पुस्ताको सहभागितामात्र नभई पुराना दलबाट असन्तुष्ट भएका राजनीतिक कार्यकर्ताहरूको पुनर्संयोजनको केन्द्र बनेको संकेत गर्छ।