उनी काममा जान्छिन्, उहाँ घरमै बस्नुहुन्छ । (र लग अन)

कोस्टा मेसा, क्यालिफोर्नियाको धनी, समुद्र तट ओरेन्ज काउन्टीको एक शहरमा, एक प्रमुख कानूनी फर्मको स्थानीय कार्यालयमा साझेदार बन्ने काम गरिरहेकी छिन्स, उनका पति ४०० माइल भन्दा टाढा बे एरियामा आधारित टेक स्टार्टअप कम्पनीमा कार्यकारी छन्। क्याम्ब्रिज, म्यासाचुसेट्समा, उनी आफ्नो अपार्टमेन्टबाट कोड लेख्दै छन्, उनीकी श्रीमति हार्वर्ड ल स्कूलमा कक्षा पढ्छिन्। उनी एक प्रसूति विशेषज्ञ हुन्, उनका पति एक टेक कम्पनीका लागि टाढाबाट काम गर्छन्स । श्रीमति आइभी लिग विश्वविद्यालयमा शिक्षाविद् छन्, उनका पछि एक क्रिप्टो कम्पनीका लागि काम गर्छन्। देशभरि, सुशिक्षित र सुशिक्षितहरूका बीचमा, एउटा नयाँ प्रवृत्ति देखा परेको देखिन्छ। जब पत्नीहरू बिहान आफ्नो कार्यालय, कक्षाकोठा वा अस्पतालमा जान्छन्, उनीहरूले घरमा रहेका आफ्ना पतिलाई बाईबाई गरिरहेका हुन्छन् ।

यो सायद १९५० को दशकको लैङ्गिक–अदला–बदलीको पुनरुत्थान हो। पुरुषहरू अझै पनि काम गरिरहेका छन्, मुख्य रूपले खाना पकाउने, सफा गर्ने तर बच्चाहरूको हेरचाह नगर्ने। तर यसले टाढाको कामको वृद्धिको कम सराहना गरिएको प्रभावलाई प्रतिबिम्बित गर्दछः दूर पतिको उदय।

पुरुष र महिलाहरू अझै पनि विभिन्न प्रकारका काममा विशेषज्ञ छन्। कम्प्युटर विज्ञान र इन्जिनियरिङ जस्ता उद्योगहरूमा पुरुषहरूले असमान रूपमा कार्य प्रदर्शन गर्छन्। अध्यापन र नर्सिङको काममा महिलाको प्रभुत्व छ। कानुन र चिकित्सा जस्ता व्यवसायहरूले अझै पनि महिलाहरू भन्दा बढी पुरुषहरूलाई रोजगार दिन सक्छन्, तर यस्तो प्रवृत्ति विस्तारै घट्दै गइरहेको छः पुरुषहरू भन्दा बढी महिलाहरू कानुन विद्यालय र मेडिकल स्कूलमा भर्ना भएका छन्। त्यस्तै, युवा दम्पतीहरूमा, उनी सायद उनका पतिभन्दा वकिल वा डाक्टर बन्ने सम्भावना बढी हुन्छ।

विभिन्न व्यवसायहरूले पनि टाढाको काममा विभिन्न दृष्टिकोण अपनाउनु परेको छ। अल्पसङ्ख्यक चिकित्सा व्यवसायीहरूले टेलिहेल्थ कामहरू लिएर टाढाबाट काम गर्न सक्षम हुन सक्छन्, तर ठूलो हिस्साले आफ्ना बिरामीहरूलाई व्यक्तिगत रूपमा उपचार गर्नुपर्दछ। वकिलहरूलाई उनीहरूको इजाजतपत्र र विशेषज्ञताद्वारा विशेष राज्य वा क्षेत्रमा बाँध्न सकिन्छ। यसैबीच, रिमोट–वर्क लचिलोपनको उच्चतम अभिव्यक्तिका रुपमा विभिन्न उद्योगहरू जस्तै कोडिङ र प्रविधि, वास्तुकला, इन्जिनियरिङ र व्यापारिक कामहरू देखिएका छन् । कम्प्युटर वा गणितीय क्षेत्रमा काम गर्ने लगभग आधा मानिसहरूले टाढाबाट पूर्ण–समय काम गर्छन्।

यसको परिणाम के हो भने, समग्रमा, पुरुषहरूलाई आफूले चाहे जहाँबाट पनि काम गर्न सजिलो हुन्छ। म्याकिन्से नामक एक परामर्शदाताले गरेको एउटा सर्वेक्षणले ३८ प्रतिशत पुरुषहरूले र ३० प्रतिशत महिलाहरूको तुलनामा टाढाबाट पूर्ण–समय काम गर्ने विकल्प रहेको देखाएको थियो। लगभग आधा महिलाहरूले ३९ प्रतिशत पुरुषहरूको तुलनामा टाढाबाट काम गर्न असमर्थ भएको अनुसन्धानले देखाएको छ ।

यो अर्को तरिका जस्तो लाग्न सक्छ, जसमा महिलाहरूले छडी(लठ्ठी)को छोटो छेउमा नै आफ्नो काम समाप्त गरेका छन्। तर त्यो दृष्टिकोण मायोपिक हो। दम्पतीहरूले एकसाथ काम गर्न आफ्नो जीवनका लागि सबै प्रकारका तरिकाहरूमा सम्झौता गर्छन्। यदि उनलाई ठुलो पदोन्नती प्रस्ताव गरिएको छ भने, जस्तै शिकागो सर्ने सर्तमा, यदि उनको जागिर न्यु योर्कसँग जोडिएको छ भने उनले यसलाई अस्वीकार गर्नुपर्ने हुन सक्छ। कुनै पनि साझेदारको भौगोलिक स्वतन्त्रताले अर्कोलाई कर्पोरेटको सिँढी चढ्न सम्भव बनाउँछ। कोस्टा मेसा दम्पतीले त्यो क्षेत्र रोजे किनभने यो उनको कामका लागि सुविधाजनक थियो–र आफ्ना बच्चाहरूको हजुरबुबाको पहुँचका लागि, जसले अब नियमित रूपमा साना नानीहरूलाई मनोरञ्जन गराउंछन् ।

नोबेल पुरस्कार विजेता क्लाउडिया गोल्डिनले टाढाबाट काम गर्नु महिलाहरूका लागि कसरी वरदान हुन सक्छ भनेर लेखेकी छिन्। विगत १०० वर्षमा श्रम शक्तिमा महिलाको सहभागिता सबैभन्दा बढी भएको छ जब घरबाटै पैससा लिएरै (भुक्तानी) काम गर्न सम्भव भएको छ। उनले यो पनि पत्ता लगाएकी छिन् कि लचिलो काम गर्ने सामान्य क्षेत्रहरूमा लैङ्गिक ज्याला अन्तरहरू सबैभन्दा कडा छन्। तर यो महिलाहरूले गर्ने काममा लचिलोपन मात्र होइन, जुन उनीहरूको फाइदाको लागि हुन सक्छ।

– दि इकोनोमिष्टबाट