पार्टीभित्र आत्मसमालोचना र पुनर्गठनको संकेत

काठमाडौं, — नेकपा एमालेका उपाध्यक्ष विष्णु पौडेल ले पार्टीको पछिल्लो निर्वाचन परिणामलाई लिएर स्पष्ट आत्मसमालोचनात्मक सन्देश दिएका छन्। नेपाल कम्युनिस्ट पार्टीको ७७औँ स्थापना दिवसका अवसरमा जारी वक्तव्यमा उनले नेतृत्वले विगतको सफलतामा जस लिएजस्तै अहिलेको पराजय र क्षतिको जिम्मेवारी पनि लिनुपर्ने बताएका छन्।

उनको भनाइ केवल औपचारिक टिप्पणी होइन, एमालेभित्र बढ्दो आत्ममूल्यांकनको संकेतका रूपमा पनि हेरिएको छ। “हिजोको सफलतामा हाम्रो योगदान र योग्यताको निर्णायक भूमिका थियो भने आजको असफलतामा पनि हाम्रै गल्ती, कमजोरी र अयोग्यताको भूमिका छ,” उनले वक्तव्यमा उल्लेख गरेका छन्।

पौडेलले कम्युनिस्ट आन्दोलनको ऐतिहासिक योगदानलाई स्मरण गर्दै लोकतान्त्रिक शासन, सामाजिक न्याय र समाजवादको लक्ष्यतर्फ महत्वपूर्ण उपलब्धि हासिल भएको बताएका छन्। तर उनले त्यससँगै आन्दोलनले ठूलो क्षति पनि बेहोरेको यथार्थलाई अस्वीकार गर्न नसकिने स्पष्ट पारेका छन्।

पछिल्लो आम निर्वाचनको परिणामलाई उनले “गम्भीर चेतावनी” को रूपमा व्याख्या गरेका छन्। प्रतिनिधिसभाको प्रत्यक्षतर्फ १६५ सिटमध्ये ९ सिटमा सीमित हुनु र कुल २७५ सिटमध्ये २५ सिट मात्र जित्नु एमालेका लागि ठूलो धक्का भएको उनको भनाइ छ। विश्लेषकहरूका अनुसार यस्तो परिणामले पार्टीको संगठनात्मक क्षमता, रणनीति र जनसम्पर्कमाथि गहिरो प्रश्न उठाएको छ।

यस सन्दर्भमा पौडेलले पार्टीभित्र व्यापक समीक्षा आवश्यक रहेको बताएका छन्। उनका अनुसार अब नीति, नेतृत्व, संगठन र कार्यशैली सबै पक्षको वस्तुनिष्ठ मूल्यांकन नगरी अघि बढ्न सम्भव छैन। उनले औपचारिक समीक्षा मात्र होइन, वास्तविक सुधारमुखी कदम चाल्नुपर्नेमा जोड दिएका छन्।

उनको वक्तव्यले एमालेभित्र पुनर्गठनको बहसलाई थप बल दिएको छ। विशेषगरी, पार्टीले आफ्ना कमजोरी स्वीकार गर्दै नयाँ रणनीति निर्माण गर्नुपर्ने सन्देश उनले दिएका छन्। “हामीले उपलब्धिको जस लिएजसरी नै पराजय र क्षतिको जिम्मेवारी पनि लिनुपर्छ,” उनले भनेका छन्।

स्थापना दिवसको सन्दर्भमा उनले कार्यकर्ताहरूलाई भावनात्मक आह्वान पनि गरेका छन्। एमालेलाई पुनः लोकप्रिय, गतिशील र देशको नेतृत्व गर्ने शक्तिमा रूपान्तरण गर्न सङ्कल्प गर्नुपर्ने उनको आग्रह छ।

पौडेलको यो अभिव्यक्तिलाई धेरैले एमालेभित्र सम्भावित नीतिगत र संरचनात्मक परिवर्तनको प्रारम्भिक संकेतका रूपमा लिएका छन्। अब पार्टीले यस आत्मसमालोचनालाई व्यवहारमा रूपान्तरण गर्न सक्छ कि सक्दैन भन्ने प्रश्न भने खुला नै छ।