हिजोको आन्दोलनले फेरि एकपटक नेपाली राजनीति र समाजलाई झक्झक्याउने काम गरेको छ। सडकमा उत्रिएका जनताले आफ्नो आवाज बुलन्द पार्दै जेन्जी पुस्तामाथि भएको अन्याय, दमन र हत्या जस्ता घटनाको प्रतिवाद गरे। नेपाली समाजमा नयाँ पुस्ताले परिवर्तन, स्वतन्त्रता र न्याय खोजिरहेका बेला पुरानो शैलीको शासन व्यवस्थाले अझै दमन, धम्की र हत्या गरेर सरकार चलाउने अभ्यास गरिरहेको देखिन्छ।

जेन्जी पुस्ता भन्नाले युवाहरु मात्र होइन, नयाँ सोच, नयाँ दृष्टि र नयाँ पुस्ताको आवाजलाई बुझिन्छ। यो पुस्ता सचेत छ, टेक्नोलोजी र सूचनामा सक्षम छ र गलत शासनको बिरूद्ध बोल्न डराउँदैन। तर जब यस्तो आवाजलाई हत्या, गिरफ्तारी वा दमनमार्फत दबाइन्छ, त्यहीँबाट आन्दोलनको सुरुवात हुन्छ। हिजो देखिएको आन्दोलन त्यही दमनको परिणाम हो।

ओली सरकारले सत्तामा बसिरहँदा पटक–पटक जनतालाई हेप्ने, असहमति जनाउनेहरूमाथि कारबाही गर्ने र आलोचकहरुलाई दबाउने शैली अपनाएको छ। प्रेस स्वतन्त्रता होस् वा नागरिक अधिकार, बारम्बार ओली सरकारले जनताको आवाज थिच्ने काम गरेको छ। अहिले जेन्जी पुस्ताको हत्या मार्फत आएको आक्रोश त्यसैको निरन्तरता हो। युवाहरुले सडकमा उत्रेर “सरकार बदल्न सकिन्छ तर जेन्जी पुस्ताको स्वर कहिल्यै दबाउन सकिन्न” भन्ने सन्देश प्रस्ट्याएका छन्।

हिजोको आन्दोलनमा विद्यार्थी, श्रमिक, महिलादेखि बुद्धिजीवीसम्मले सहभागिता जनाए। उनीहरुको मुख्य माग थियो— हत्याको निष्पक्ष छानबिन होस्, दोषीहरुलाई कडाभन्दा कडा सजाय दिइयोस् र सरकारले दमनकारी नीति तत्काल रोकिदियोस्। यो माग केवल घटनासँग सम्बन्धित छैन, यो माग देशको भविष्यसँग सम्बन्धित छ। किनभने जेन्जी पुस्ता नै देशको विकास, प्रगतिका आधारशिला हुन्।

ओली सरकारले अझै पनि पुरानो मानसिकता छाड्न सकेको छैन। सरकारलाई चलाउने तरिका भनेको डर देखाएर नियन्त्रण गर्ने हो भन्ने सोच बदल्न सकेको छैन। तर हिजोको आन्दोलनले देखाएको ऊर्जा स्पष्ट सन्देश हो— अब यस्तो प्रवृत्ति स्वीकार्य छैन।

जेन्जी पुस्ताको हत्या केवल एउटा मान्छेको मृत्यु मात्र होइन, यो भविष्यको आवाजलाई थिच्ने प्रयास हो। तर हिजोको आन्दोलनले देखाएझैं यो पुस्ता झन् सबल र संगठित हुँदै सरकारलाई चुनौती दिन तयार छ। ओली सरकारले यो चेतावनीलाई गम्भीरतापूर्वक नलिए लोकतान्त्रिक मूल्य र जनताको विश्वास थप क्षतिग्रस्त हुनेछ। आन्दोलन अब केवल सुरुवात हो, न्याय नआएसम्म यो स्वर अझ बुलन्द हुँदै जानेछ।